Blog: Havana

Cuba. Wat een heerlijk land: de gezellige stadjes, lieve mensen, de goede zin in het leven, de prachtige Amerikaanse oude auto’s die je overal ziet rondrijden, de vele Mojito’s en Cuba Libres, het heerlijke warme weer én de Salsa!

En dan backpacken. Wat heerlijk om weer rond te reizen. En helemaal met Laura. We hebben het erg gezellig en de grootste lol samen met de Cubanen. Ik heb nu al, na nog niet eens een week onderweg te zijn al ontzettend veel te gekke verhalen. Leuk en sommige ook wat minder leuk, maar daar leren we van! Zo gaat dat als je op reis bent zeggen we maar. Lees mee over onze eerste dagen in Cuba: Havana!

Na een goede, maar ontzettend lange reis met een overstap in Panama komen we veilig aan in Havana. Inmiddels hebben we er een reis van 19 uur op zitten door het tijdsverschil. Vijf uur lang hebben we moeten wachten op Panama en nu kunnen we onze ogen nog maar moeilijk openhouden. We landen rond half 1 ’s nachts, maar in Nederland is het dan al half 7 in de ochtend.
Gelukkig zijn onze backpacks goed aangekomen en rond half 3 ’s nachts komen we per taxi aan in Havana. We hebben alleen onze eerste overnachting vantevoren gereserveerd. Wel zo handig als je in de nacht aankomt. Alberto, de eigenaar van de Casa aan Rua de Concordia is gelukkig voor ons opgebleven en ontvangt ons erg vriendelijk. De man is een beetje verlegen en erg bescheiden, maar spreekt een beetje Engels. Wel zo handig voor ons: zo kunnen we een beetje oefenen met ons Spaans.

De Casa is een prachtig koloniaal pand in Central Havana. Na binnenkomst kijken we onze ogen uit. Hoge plafonds, boekenkasten vol met oude boeken van Jose Marti, tegeltjes aan de wanden en een felgroene parkiet in een kooitje. Fotogenieker kan niet. We zijn in Cuba! Laura en ik kijken elkaar aan en lachen. Wat is het bijzonder om hier te zijn! Wat gaaf! Het lijkt af en toe net een film.

Alberto probeert ons wat dingen uit te leggen en in ons steenkolen Spaans en zijn poquito Ingles komen we aardig ver. Rond kwart over 3 liggen we eindelijk in bed. Doodmoe, maar zo blij en gelukkig om in Cuba te zijn.

Na een goede nacht zitten we de volgende dag rond 10 uur aan het ontbijt. Simpel, maar toch van alles voorzien. Brood, zelfs kaas, lokale jam (mierzoet haha!), zoete koekjes en een bord vol vers fruit. Lau en ik genieten met volle teugen. Lekker rustig aan, tranquilo.

Na ontbijt besluiten we wat rond te lopen in Havana. We zijn nog niet de deur uit of worden al opgemerkt. Zonder te overdrijven: we komen de straat niet uit zonder om de twee meter aangesproken te worden. Iedereen lijkt ons leuk en interessant te vinden. We vallen ook wel erg op, want in de straat van onze Casa is geen toerist te zien. En dan blond en blauwe ogen, twee meiden. Nou de locals weten ons wel te vinden hoor.
Alleen al in onze ‘eigen’ straat liggen we dubbel van het lachen. Het is soms ook gewoon erg grappig, de locals flappen er van alles uit. Mocht je een laag ego hebben, ga naar Cuba. Meer complimenten op een dag krijg je nergens 😉

Natuurlijk word je op een gegeven moment wel een beetje gek van die aandacht. Het is soms nogal slopend. Niet alleen vragen ze je aandacht, ze proberen je ook van alles aan te smeren. Je probeert aardig te zijn tegen iedereen. Je kent de cultuur (nog) niet goed en stelt je vriendelijk en open op. Na de eerste dag zijn we erachter dat dit niet altijd nodig is. Gewoon nee zeggen is ook niet erg en ook wel zo prettig als je een stad wilt bekijken. Je bent anders de hele dag bezig met kletsen met de locals. Of bezig om ze af te wimpelen. No, gracias werkt soms net zo goed.

Wanneer je rondloopt in Havana zie je zoveel om je heen. Het is alleen al heerlijk om door de straten te struinen. Alleen de eerste dag maak ik al gigantisch veel foto’s. Alles om ons heen is een foto waard. De eerste dag leven we werkelijk waar een beetje op een roze wolk. Ja dat kan dus echt. Want wat is het ontzettend cool om hier te zijn. Cuba, het land dat bekend staat om de Amerikaanse oude auto’s, sigaren en salsa. En het is allemaal waar. Cuba is als een film zo leuk.

We dwalen door de straten van Havana en spotten de meest mooie oude auto’s op de Malecón. Laura en ik fotograferen de één na de ander en allemaal net zo cool. Ik kan nu al een heel album vullen met de Amerikaanse auto’s haha 🙂 De Malecón is een autoweg langs de zee met een boulevard om romantisch over te flaneren. Veel stelletjes spreken hier in de avond af.

We lopen terug de drukke straten in. Overal is wel wat te zien. We zien kindjes genieten van hun lunch en kletsen even wat met de lerares. Ook worden we door iedereen binnen gevraagd en dus betreden we een dakterras van een schattig restaurantje. En alleen voor vanavond zijn we al voor vier feestjes uitgenodigd. Haha!

Toch vallen we die dagen even van onze roze wolk. We worden met onze beide benen op de grond gezet nadat we worden opgelicht door een Cubaanse. We ontmoeten haar nota bene in onze eigen straat. Ze is ontzettend enthousiast en haar lach is zeer aanstekelijk. Ze pakt ons helemaal in. Maar alles is natuurlijk deel van haar plan. Allereerst nodigt ze ons uit in haar huis. Dit is een aantal deuren verder vanwaar we haar ontmoeten. Ze vertelt ons over een speciaal festival dat die avond gehouden wordt in Havana Vieja. Volgens haar moet het fantastisch zijn en natuurlijk wordt dit alleen vanavond gehouden. En het is erg populair. We ‘moeten’ nu wel snel kaarten kopen. Zoals ik het nu vertel klinkt het erg ongeloofwaardig. Maar dat was het niet. Je bent in een land dat je niet kent. Je probeert dichtbij de mensen te komen, de cultuur te leren kennen, het land. En ja zo trap je natuurlijk makkelijk in de verhalen van zo’n bedriegster. Ze vertelt alles zo leuk en ze belooft gezellig met ons mee te gaan (achteraf denk ik echt: Es, hoe dan?!).

Ondanks dat we scams in Azië gewend zijn: deze kennen we nog niet. We besluiten de kaarten te kopen in het centrum van Havana. Achteraf gezien duur, mja weten wij veel? Hierna drinken we zelfs nog een drankje in een cafe met de ‘aardige Cubaanse’. En ook dit is natuurlijk onderdeel van de scam. Hier komen we later op de dag achter in een ander restaurant. Wat zijn de prijzen spotgoedkoop. Alle bellen gaan rinkelen. Alles was fake. Opeens geloven we niks meer. Alles wat deze vrouw ons heeft gezegd is vast onzin. Bestaat dat hele feest wel waar wij kaarten voor hebben gekocht?

Later blijkt gelukkig dat het ‘feest’ wel bestaat, maar dat het elke avond gehouden wordt. Tourist trap ten top.
We gaan alles na over hoe dit ons heeft kunnen overkomen. Maar is het niet zo dat je eigenlijk altijd wel de eerste dag belazerd wordt? We leren hiervan en het overkomt ons niet een tweede keer.

De namiddag spenderen we in Havana Vieja, het oudste gedeelte van Havana, een wirwar van leuke straatjes. Locals zitten voor hun huizen en kletsen met elkaar. Ook hier worden we om de minuut aangesproken. Mensen vinden ons mooi, willen ons dingen verkopen en lopen achter ons aan. Dit klinkt vervelend, maar is soms ook erg grappig en lachwekkend. Je krijgt er grappige situaties van.

Het vele lopen maakt hongerig en dus lunchen we op het oudste plein van Havana, Plaza Vieja. Plaza Vieja is een schitterend plein met koloniale panden en allemaal netjes gerestaureerd. Het is alsof je door een ansichtkaart wandelt.

We rusten uit bij een mooi felgeel geschilderd restaurantje. Een pul met mierzoete Lemonade geeft ons weer nieuwe energie. Aan suiker hebben we geen tekort in Cuba. Het duurde niet lang of zelfs op het terras krijgen we aanspraak. Terwijl hier eigenlijk alleen maar toeristen zitten: de restaurants aan het plein zijn vrij prijzig en zeker voor locals. Een jongen vraagt of hij even mijn lonely planet mag bekijken en natuurlijk was dat een aanleiding voor een gesprek. Ze waren erg vriendelijk en wel wat moderner dan de meeste andere Cubanen, maar toch kwam natuurlijk de vraag of we sigaren wilden kopen. Ja vandaag was er een speciaal festival en de sigaren waren dus extra goedkoop vandaag. We moesten ze dus nu wel kopen! Volgens hun dan. We hadden namelijk helemaal geen zin om van het terras te gaan en sigaren te kopen. Daar komt nog bij dat het wordt afgeraden om sigaren op straat te kopen: deze zijn vaak nep. En als je de Cubanen op straat moet geloven dan is er elke dag wel weer een festival en daardoor hoge kortingen. Nee we trappen er niet meer in!

In de avond eten we bij een leuk restaurantje. Aardig aan de prijs, maar iets anders kunnen we even niet zo snel vinden. Een lange dag met niet heel veel slaap. Vermoeid van de hele dag besluiten we toch maar een bici taxi naar ‘het theater’ te nemen. We komen laat aan en zitten dus ook nog helemaal achteraan bij een optreden waar we eigenlijk helemaal niet willen zijn op dat moment. Gelukkig zitten er wel drie drankjes in de prijs. Terwijl we moeite hebben om onze ogen nog open te houden bestellen we een Mojito. Na dit eerste drankje zijn we er al helemaal klaar mee. Maar hee we hebben betaald voor drie dus die willen we nu hebben ook. We vragen of take away mogelijk is en enthousiast zegt de serveerster dat het kan. Maar eigenlijk hebben wij het idee dat ze er weinig van snapt. Ze zet een flesje water neer en de take away Mojito komt niet. We vragen waar de Mojito blijft en even later komt ze hem brengen. In longdrinks. Geen take away dus. Inmiddels willen wij zo graag naar huis dat we besluiten de mojito’s over te gieten in een leeg waterflesje. Dit werkt natuurlijk voor geen meter door de ijsblokjes. Uiteindelijk hebben we hierdoor de grootste lol. Wordt het toch nog een leuke avond..

We nemen ons voor het de volgende dag anders te doen. Relaxed en doen waar we zelf zin in hebben. We staan op tijd op want we willen veel zien vandaag. We ontbijten weer heerlijk uitgebreid. Alberto en zijn vrouw zorgen ervoor dat we aan niets te kort komen.

Deze dag hebben we ontzettend veel gezien. Het was een heerlijke dag en ook het weer zat mee: een stralende blauwe lucht. We begonnen met een rit in een te gekke oude Amerikaanse auto. Barbie-pink was ie met open dak. We hebben echt genoten van deze rit. Naast de chauffeur zat een gids die ons wat vertelde over waar we langsreden.

Het lijkt net een film als je in zo’n auto rijdt. We hebben even een heuse fotoshoot gehouden in de auto haha! Vanaf Havana Vieja reden we via de tunnel naar het schiereiland. Hierop staat een fort en de militaire basis. Ook kun je hier in een winkel sigaren kopen! Aanrader 🙂

Na anderhalf uur waren we terug in het centrum van Havana. Opnieuw hebben we Havana Vieja verkend. Je vindt in deze wijk het authentieke Havana. Prachtige gebouwen in allerlei kleuren met kleine balkonnetjes. De wijk heeft een aantal mooi pleinen die zeker de moeite waard zijn om te bekijken. Allen netjes gerestaureerd en even prachtig. Je gaat echt terug in de tijd, wanneer je door de stad slentert. De rest van de wijk is vrijwel vervallen, maar dit creëert de speciale sfeer.

We beginnen bij Calle Obispo, een gezellige winkelstraat in het oude centrum, Havana Vieja. Toeristisch, maar toch ook leuk om te zien. Met een softijsje in de hand lopen we door de straat. Lunchen doen we dit keer in een parkje tussen de locals. Goedkoop is af en toe nodig als backpacker 😉

Even later wandelen we verder naar Plaza de la Cathedral. Een plein rond één van de mooist gerestaureerde kathedralen van Havana Vieja. Een stukje verderop ligt Plaza de Armas, een schattig pleintje vol met boekenstalletjes. Van woensdag tot en met zaterdag vind je hier een boekenmarkt met tweedehandsboeken, voornamelijk met dagboeken van Che Guevara en boeken over sigaren en oude Amerikaanse auto’s. Daarnaast vind je er oude nummerplaten, fototoestellen en oude munten. Zeer leuk om rond te lopen. De oude bomen op het plein geven fijne schaduw en creëeren een schilderachtig beeld.

Op Plaza de Armas hebben we even uitgerust met een lekker koud drankje en we worden vergezeld door een aantal muzikanten. Het is altijd gezellig op straat. Veel Cubaanse muziek wordt live gespeeld en is te horen vanuit de café’s. Na dit drankje is het tijd om terug te gaan naar onze Casa om ons op te frissen en om te kleden. We kleden ons netjes aan, want we gaan naar Hotel Nacional. Een vijfsterrenhotel met veel geschiedenis, gelegen in de wijk Vedado in Havana. Het hotel ligt op een heuvel en vanaf het terras aan de achterkant heb je een prachtig uitzicht over de Malecón en de zee. Het hotel is geopend in 1930 en was destijds een bestemming voor rijke Amerikanen. In de 85 jaar dat het hotel bestaat hebben er veel beroemdheden in het hotel verbleven. Gedurende de crisis hadden Fidel Castro en Che Guevara hier hun hoofdkwartier. Het hotel is nu werelderfgoed en een nationaal monument. Dit vonden wij dus wel een bezoekje waard. En dus zaten we eindelijk eens in heerlijk loungestoelen (fijne stoelen heb je nergens in Cuba haha!) aan de Pina Colada. Fijne afwisseling van de Cuba Libre en Mojito 😉
We nemen de bici taxi terug naar onze Casa. De volgende dag vertrekken we vroeg met de bus naar Las Terrazas.

Sorry voor de vertraging van deze blog. Meer avonturen zullen snel volgen. Het internet in Cuba is erg schaars. Dit is de eerste keer internet na een week rondreizen. Ik kom straks helemaal afgekickt weer thuis hoor!

Wij genieten hier nog lekker van alle lekkere drankjes, de salsa, de Spaanse taal, het weer en al het moois wat we zien. Cuba is zo prachtig. Elke dag is fijn hier!

Veel liefs vanuit Cuba!

3 reacties

  1. Fantastisch blog weer Esmeralda. Heb genoten. Kus

  2. Heerlijk Es om zo met je mee te reizen. Geweldig verhaal.
    Blijven genieten samen.
    Kusss

  3. Wat een avontuur weer. Geniet ervan!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *