Climbing the Mount Rinjani

This was one of the most scariest, but most adventurous things I have done in my life. Surrounded by the most amazing, incredible and purest nature, it was also one of the most special experiences ever. Tough, very tough, but all worth it when you’ll arrive at the top.


DSC04006

Lombok, een klein eiland ten oosten van Bali. Prachtige natuur en gelukkig nog niet zo toeristisch als Bali. Hier heb je nog de stranden voor je alleen. Na wat dagen relaxen en tochtjes op scooters in het zuidelijk gelegen Kuta laten we onze rijden naar Senaru, een plaatsje gelegen in het noorden van Lombok. Het plaatsje, gelegen op 800 meter hoogte ligt aan de voet van de Mount Rinjani. een actieve vulkaan met een hoogte van 3726 meters. Het is daarmee de op één na hoogste vulkaan van Indonesië.

Basic info

Via een kantoortje in Kuta (gelegen in het zuiden van Lombok) boeken we een driedaagse trekking inclusief een overnachting in Senaru voorafgaand aan het avontuur. Senaru is een klein dorpje waar eigenlijk alleen maar mensen overnachten die gaan trekken. De Mount Rinjani is natuurlijk waar het allemaal om draait. Toch hoef je niet de berg op om mooie dingen te zien. Mijn reismaatje en ik besluiten te wandelen en bekijken één van de grootste watervallen van Lombok, genaamd: Sendang Gila. Prachtig om te zien van hoe het ijskoude water vanaf een hoogte van 100 meter in grote getalen naar beneden klettert.
Genoeg avontuur voor de eerste dag in Senaru. We moeten ons klaarmaken voor de komende dagen. En dat betekent: zorgen dat je uitgerust bent en dus op tijd gaat slapen. Het klimmen van de Mount Rinjani is niet niks. Er zijn momenten dat ik flink heb moeten afzien. Je hoeft niet getraind te zijn, maar enige conditie is wel zo handig. En wanneer je geen hoogtevrees hebt, dan scheelt dat een hoop angst.

Je kunt verschillende trekkingen doen in de omgeving en in het National Park van Mount Rinjani zelf. Er zijn tweedaagse trekkingen met één overnachting. Een mooie trekking, maar je mist toch het allermooiste denk ik: krater 2. Verder kun je de trekking in drie dagen doen zoals ik heb gedaan, of in vier dagen. Als ik het nog eens zou doen (wat ik niet denk, hoe mooi het ook was, ik heb vreselijk veel angst gehad op die berg), dan zou ik toch kiezen voor vier dagen denk ik. Net even wat relaxter. Er zijn verschillende bedrijfjes die de tour aanbieden, dus kijk gewoon even rond. Wij hebben het van tevoren geboekt omdat we dan gelijk iemand hadden die ons van Kuta naar Senaru bracht, maar veel mensen boeken de tours ook gewoon ter plekke in Senaru. Je hebt zo waarschijnlijk wel een beter beeld van wat er wordt aangeboden. Het schijnt dat je goed moet kijken naar wat er allemaal bij in zit. Let er goed op dat het eten en drinken inclusief is! Je wilt niet zelf eten en drinken voor drie dagen de berg op dragen!


DSC03683

Om eerlijk te zijn wist ik op het moment dat ik aan de tocht begon totaal niet wat mij nou echt te wachten stond. Veel backpackers deden de tocht. Je wil het toch allemaal graag zien en meemaken. En ja de rest doet het ook dus wij kunnen dat ook doen toch? Gewoon de tour boeken en gaan. Is dit niet gewoon een trekking zoals we in Thailand en Vietnam eerder hebben gedaan? Vergeet het. Echt niet. Deze trekking was van hele andere orde. Veel ervaren trekkers doen deze trekking. Je komt ze vanzelf tegen op de berg. Ervaren mensen die tientallen bijzonder zware trekkingen op hun naam hebben staan. Speciale schoenen (komen wij aan met onze Nikes) en wandelstokken om meer grip te hebben. Wij hadden het allemaal niet. Een winterjas is ook niet overbodig trouwens, want het is aardig koud op de top. Gelukkig hadden de locals slaapzakken voor ons en wat jassen te leen. Denk er dus wel even over na of dit is wat je zoekt. Toch raad ik het je aan, omdat dit iets is wat je altijd zal bijblijven. Het maakt je reis bijzonder.

Daarnaast ga je flink wat temperatuursverschillen meemaken op de berg. Het weer verandert constant. Het ene moment schijnt de zon, het andere moment hangt er een dik wolkendek. Ook goed om over na te denken wanneer je graag mooie foto’s wilt maken. En denk na over welke kleding je meeneemt.


groepsfoto

Adventure

Vroeg in de ochtend vertrekken we vanuit Senaru. We worden met de auto afgezet bij de ingang van het National Park Mount Rinjani.

De eerste dag is te doen. We starten in een bos omhoog naar Pos II (1500 meter). Het landschap is begroeit en dus kun je je vaak makkelijk optrekken en je arm uitsteken naar een dichtbij staande boom. We lopen veel de eerste dag, we hiken zo’n 7 à 8 uur. Het landschap verandert van dor en droog, naar groen gras als in Nederland en weer naar land zonder enige begroeiing. Ook de temperaturen veranderen van rond de 35 graden naar een temperatuur dat een dikke trui niet overbodig is. We wandelen, we lopen steil omhoog en klimmen. Nadat we Pos III (2.000 meter) passeren verlaten we het bos. Dan begint de uitputtende tocht. De tocht naar de kraterrand op een hoogte van 2.641 meter. Een tocht die het uiteindelijk allemaal waard zal zijn. Er moet een steile berg worden beklommen die bestaat uit zand, losse stenen en gravel. Dit betekent dat wanneer je twee stappen zet, je eigenlijk ook weer een stuk naar beneden glijdt. Zeer vermoeiend, en ik ben constant bang dat ik naar beneden val of uitglijd. Ik bedenk me meerdere keren: waar ben ik aan begonnen?!

Het leek eeuwen te duren, maar na deze berg komen we eindelijk aan bij de plek waar we gaan overnachten. We genieten van onze welverdiende curry die zojuist is gekookt door onze gidsen. Het is koud op deze plek, maar dan weten we nog niet hoe koud het morgen gaat zijn. Dat is wel even geleden voor ons!


DSC03843


De volgende ochtend staan we op net voor zonsopgang. Na wat mooie foto’s met onze leuke groep trekken we naar de rand van de eerste krater. Het uitzicht wat we zien is ongelooflijk. Het meer Segara Anak is blauwer dan blauw en de Gunung Baru, de kleine vulkaan die bij de laatste orkaan is ontstaan, ligt er prachtig bij in het zachte ochtendlicht. Zo puur en zo rustig. Bizar dat het zo rustig aanvoelt, terwijl je er met een hele groep mensen naar staat te kijken. De natuur is gewoon zo overweldigend. Erg bijzonder.


10538424_775938622444213_971753462623867427_n


Mensen die twee dagen trekken vertrekken die dag weer richting Senaru. Wij trekken verder. We dalen 2050 meter naar beneden naar het meer. Het lijkt wel een droom, zo mooi is dat meer. De daling is ontzettend steil en meer klauteren dan lopen. Er zijn alleen wat metalen leuningen en touwen waaraan je je kunt vastklampen. Het is eng en opnieuw vraag ik me meerdere keren af hoe ik ooit weer van deze berg af ga komen. Terwijl ik me krampachtig vasthoudt aan mijn porter, die zich bijna mijn persoonlijke assistent kan noemen – zie ik zelfs visioenen voor me dat ik per helikopter van de berg afgehaald moet worden. Toch is de afdaling uiteindelijk alles waard. Beneden wacht een heerlijk warm bad op ons. Er zijn natuurlijke (en heilige, volgens de locals) warmtebronnen waarin je lekker kunt ontspannen. Wat is dat fijn na lange dagen trekken zonder een warme douche te hebben gehad. Ook fijn voor je vermoeide voeten.
We lunchen heerlijk en hebben zo weer genoeg nieuwe energie. En dat hebben we nodig, want we hebben nog een lange weg te gaan.


DSC03853

DSC03877


Onderweg passeren we de mooiste natuur. Ik probeer om me heen te kijken en besef dan wat een prachtige tocht dit eigenlijk is. Dit is soms moeilijk, want het is ook erg zwaar voor me. Niet per se qua conditie, die stelt me niet teleur. Nee, de hoogte vind ik vreselijk eng. Gelukkig zijn de gidsen er om je te helpen. Het is ongelooflijk hoe goed zij het pad kennen. Ze weten alles van de tocht, van de natuur en verliezen echt nooit hun grip. En dat terwijl velen op hun slippers lopen en veel bagage bij hun hebben. De gidsen dragen immers onze tenten en al het eten voor de reis.

DSC04195 DSC04195


Vanaf de hot springs was het nog ongeveer drieënhalf uur lopen. Hoe mooi de natuur ook was, hoe kort de afstand nog maar leek: het was afzien. Het was zwaar. Ik wilde niet meer. Ik wenste beneden te zijn, aan de voet van de berg. Er ging van alles door mijn hoofd. Hoe kon ik toch van tevoren denken dat dit iets voor mij zou zijn? Ik vond het doodeng op die berg!


DSC03957


Gelukkig heb ik Stephanie (een Engelse vriendin) naast me. Ze helpt me waar ze kan. En geeft me een peptalk. Aan het einde van dag twee komen we dan eindelijk aan bij krater 2. Het is ongelooflijk. Al het zware werk van de afgelopen dagen wordt beloond met één van de mooiste uitzichten die je ooit in je leven gaat zien. Je hebt een uitzicht over de top van de berg en het prachtige blauwe meer met de kleine vulkaan in het midden. Tel daarbij op een fantastische zonsondergang boven de wolken en je komt echt ogen te kort. Mijn avondeten laat ik koud worden. Dit moet ik vastleggen. Het gevoel is magisch. We hebben het gehaald.

Na het eten geven we vrij snel toe aan onze slaap. We zijn gebroken en het is ijskoud bij de tweede kraterrand. Niet veel warmer dan 0 graden. Middenin de nacht vertrekt een kleine groep richting de ‘summit’, het allerhoogste punt van de berg. Samen met Stephanie besluit ik niet mee te gaan. Ik heb mijn grootste angsten al overwonnen en hoef niet nog meer dan dit. Ik geniet van een schitterende zonsopgang samen met één van mijn fijnste reismaatjes. Ijskoud was het. Met een slaapzak om ons heen om ons warm te houden kijken we naar hoe de zon steeds hoger aan de hemel komt.


DSC04062

10522451_10203931378552064_8608584256373633420_n


De laatste (en derde dag) bestaat uit afdalen. Je moet toch weer een keer van die berg af. Afdalen lijkt makkelijk, maar dat was het toch ook niet. De paden bestaan vooruit uit zand, grind en losse stenen en dus moet je oppassen dat je niet valt of uitglijdt. De derde dag is wel een stuk minder eng en er is minder hoogteverschil vergeleken bij de andere dagen. Je kijkt niet meer zo diep naar beneden gezien het landscahp op deze route een stuk glooiender is. Onze gidsen en porters verzorgen onderweg een lekkere lunch. Alles wordt eigenlijk voor ons geregeld! Om vier uur ’s middags, na weer dus een dag lopen, komen we beneden aan en worden we opgepikt om terug te rijden naar Senaru. Wanneer we terugkomen in Senaru pakken we onze spullen en worden we door een busje naar Sengiggi gebracht. Het eerste wat we doen is het nemen van een warme douche. Wat voelt dat heerlijk na drie dagen zonder! We voelen ons als herboren en slapen als een roos.


DSC04198

Conclusion

Deze ervaring is echt onvergetelijk. Wat ik deze dagen heb gedaan vind ik zelf nog ongelooflijk. Je ziet de meest mooie natuur voorbij komen op de tocht. Groene natuur, kale bergen, het blauwste meer wat ik ooit heb gezien en natuurlijk vulkanen! Het was onbeschrijflijk. Toen ik bij krater twee stond te kijken naar de zonsondergang voelde ik me ontzettend gelukkig. Het was het allemaal waard geweest..

Het klimmen, steeds hoger, was voor mij zwaar. Ik was bang op die berg. Steeds hoger, terwijl ik liever naar beneden ging! Ik heb echte angst gehad, maar het was het allemaal waard. Ook fysiek was het zwaar, maar daar zette ik me wel aardig overheen.

De trekking is te doen wanneer je een goede tot normale conditie hebt. Je hebt doorzettingsvermogen nodig. Toch hoef je niet alles alleen te doen. Je bent met een groep en de locals zijn zeer ervaren. Zij beklimmen de berg meerdere keren per week en velen doen dit al jaren lang. En naast dat het zwaar is: geniet! Heb plezier en realiseer je dat het heel bijzonder is wat je aan het doen bent!


es springend

Climbing the Mount Rinjani, Mount Rinjani National Park, Lombok

Waar: Mount Rinjani National Park, noorden van Lombok, Indonesië
Highlights: Mt. Rinjani’s summit (3726 meter), tweede krater (2641 meter), Segara Anak Lake, Gunung Baru (de kleinere vulkaan in het midden van het meer) en natuurlijk de Hot Springs
Trekkingen: verschillende trekkingen met één, twee of drie overnachtingen
Hoe te boeken: bij eigenlijk elke toeristenbureau kun je de tour boeken. Zowel op Bali als op Lombok zelf. Ook te boeken in Senaru zelf. Zo kun je wellicht wel beter beslissen welke tocht geschikt is voor jou.
Beste tijd:Moeilijkheidsgraad: Uitdagend en avontuurlijk, maar te doen wanneer je een normale tot goede conditie hebt. Het helpt als je geen hoogtevrees hebt.
Prijs: De toegang tot het National park bedraagt op dit moment Rp 150,000. Dit is omgerekend rond de 10 euro. De prijs voor het hele pakket is afhankelijk van het aantal nachten. In het pakket zit altijd een overnachting voordat je trekking begint, een transfer van Senaru naar de Mount Rinjani en terug naar het hostel in Senaru, eten en drinken tijdens de trekking (ook water!) en gezelschap van de porters!
Hostel: Restu by Views Guesthouse, Senaru (overnachting voorafgaand de trekking)
Waarom? Once-in-a-lifetime experience! Onvergetelijke ervaring met je reismaatjes, prachtige uitzichten en een echt avontuur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *