BLOG: To the beach

Ik heb een tijdje niet geschreven. Maar schrijven blijft gewoon fijn. Mijn hoofd zit vol met allerlei dingen. Ik ben zo ontzettend zoekend – op dit moment nog erger dan normaal. Mijn blog heet on a journey. Ik ben graag op reis. Maar met mijn blognaam bedoel ik dus ook: ‘I’m on a journey’. Op zoek naar wat ik leuk vind, waar ik me gelukkig bij voel, blij van wordt en vooral naar waar ik me comfortabel bij voel. Ik wil niet meer dingen doen alleen omdat dat ‘zo goed op mijn CV zou staan’, of omdat ik ‘toch wel International Hospitality Management heb gestudeerd’. Daar MOET ik toch wel wat mee gaan doen?! Dat vertellen mijn gedachten mij. Maar van wie moet dat dan? Waarom? Allerlei gedachten kruisen elkaar in mijn hoofd.

Ik ben vertrokken uit Amsterdam. Het is een prachtige stad waar ik heel veel leuke mensen heb ontmoet en veel leuke dingen heb kunnen doen. Maar het is geen plek om te wonen voor mij. Ik voelde me daar niet happy en dus moest ik er gewoon weg. En nu ben ik terug in het mooie ’s-Gravenzande (aan zee, zoals mijn moeder het altijd omschrijft als de ultieme ‘staycation’). Een tijdelijk station. En eigenlijk geeft dat best wel wat rust. Er is op dit moment een heleboel wat ik niet heb (zoals een eigen huis, op dit moment inwonend bij m’n ouders).

IMG_4186 bewerkt


Maar een heleboel is ook wel gewoon heel goed en fijn op dit moment. Ik heb meer rust. Ik kan geld sparen voor toekomstige reizen en andere wensen. Ik kan op dit moment bedenken wat ik echt wil gaan doen – op verschillende gebieden. Wat vind ik belangrijk? Waar krijg ik energie van? Ik kan m’n conditie weer opbouwen. Die fotografie cursus die al zo lang op mijn lijstje staat eindelijk beginnen. Genieten van de omgeving waar ik nu woon. Hoe mooi onze natuur is! Want realiseer jij je dat wel eens? Als je alleen maar van 9 tot 5 op kantoor zit? Of als je van ochtenddienst naar avonddienst gaat?

De afgelopen dagen heeft het alleen maar geregend. Vandaag is het droog. De zon schijnt. Het waait hard (zoals eigenlijk altijd – dichtbij zee), maar dat is niet erg. Ik ga wandelen, mijn hoofd leegmaken. Ik ben een ontzettende denker en een perfectionist. In mijn hoofd blijf ik maar denken hoe er van alles beter zou kunnen. Ik ben ontzettend zoekend. Waar ben ik naar op zoek? Rust of avontuur? Heb ik wanderlust?


Gans2


Met mijn camera om mijn nek besluit ik te gaan lopen. Richting het strand. Met een muziekje in mijn oren loop ik bijna fluitend de straat uit. De zon doet ontzettend haar best. Na een klein half uurtje kom ik aan op Arendsduin. ‘Ons’ strand, gelegen tussen ’s-Gravenzande en Monster. Wanneer ik de strandopgang ben opgelopen en de duinen passeer kom ik een aantal zeer fotogenieke geiten tegen. Mijn eerste foto’s zijn gemaakt. En later blijkt er nog een hele goede tussen te zitten ook. Ik loop ze voorbij, het strand op. Zo doordeweeks is er bijna niemand, wat een verademing is dit, wat een vrijheid. Dit moet ik vaker doen. Op het strand is de wind nog harder. Maar het geeft niet. De dunne lentezon geeft warmte en het lijkt of de wind al mijn zorgen en gedachten van me ‘afwaait’. Ik ben letterlijk aan het uitwaaien. Mijn ogen zoeken in de omgeving naar die ene perfecte foto. Het is eb en de golfbrekers liggen bloot. Het zeewier glimt in de zon. Weer een goede foto.
Ik vervolg mijn wandeling over het strand en verlaat het bij slag ’s-Gravenzande.

Ik loop langs ‘de Bank’, een kleine plas gelegen net achter de duinen. Een jeugdherrinnering – vroeger schaatsten we hier vroeger in de winter. ‘De bank’ is een favoriete plek van vele verschillende soorten vogels. Ik tuur over het water en let op wat de vogels aan het doen zijn, wachtend op een perfect shot. En ja hoor, een Canadese gans stijgt op uit het water. Wat een mooie natuur, zo dichtbij huis!


IMG_4173


Na een tijdje loop ik verder. Weg van het strand, richting het dorp. Ik trakteer mijzelf op een lekker softijsje en loop in de zon naar huis.
Mijn vele gedachten hebben plaatsgemaakt voor rust. Ik ben weer zen – na 8,2 kilometer te hebben gelopen. Gewoon alleen.

Heerlijk toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *